கவிதை பாடும் கார்த்திகை

பிறந்த நாளில் எரியும் மெழுகை
ஊதி அனைக்க தெம்பில்லாத
சிறு வயது குழந்தைப்போல்

ஏற்றி வைத்த அகல் விளக்குகளை
அனைக்க தெம்பில்லாத
மெல்லிய கார்த்திகை தென்றல்.

போதுமானதாய் இருக்கிறது
மனசு சில்லிட.

----000------000-----000-----


பித்தளை முதல் தங்கமென
எத்தனை விளக்கிருந்தாலும்
அத்தனையும் தரும் ஒளி
அகலும் தரும், இருள்
அகளும் வரம்.

உருவம் தவிர்த்து
மெய்யொளி காண
ஒளிரட்டும் நல் கார்த்திகை.

----000-----000------000-----

அணையும் தீபமேற்ற மனதின்றி
அகல் ஒவ்வொன்றிலும்
மலர் வைத்து செல்கிறாய் நீ.

எதைக் கொண்டு
நிரப்பினாலும்
நிரம்பும் மனசு.

----000-----000-----000----

ஏற்றிய தீபமெல்லாம்
உறங்கும் விழிகள்.

உறக்கம் கலைப்பதை
பொறுக்காத தாய்மனம்
முறைத்து பார்க்கிறது
கார்த்திகை காற்றை.

---000---000---000----